۲-۶-۳-۲- مقايسه استاندارد زيست و کيفيت زندگي۲۶
۳-۶-۳-۲- تفاوت استاندارد زيست و کيفيت زندگي۲۷
۴-۶-۳-۲- سير تحولات انگاشت کيفيت زندگي۲۷
۷-۳-۲- معرفي و تعريف انگاشت هاي مرتبط با انگاشت کيفيت زندگي۳۳
۸-۳-۲- رويکردهاي کيفيت زندگي۳۵
۹-۳-۲- بررسي انگاشت کيفيت زندگي در برنامه ريزي شهري۳۶
۱-۹-۳-۲- تعريف کيفيت زندگي در چارچوب تفکر و عمل برنامه ريزي۳۶
۲-۹-۳-۲- تاثير مفهوم کيفيت زندگي بر برنامه ريزي۳۶
۳-۹-۳-۲- اهميت مطالعه کيفيت زندگي در برنامه ريزي شهري۳۷
۴-۲- معرفي و تشريح پايه هاي تجربي مرتبط با انگاشت کيفيت زندگي۳۹
۱-۴-۲- مقدمه۳۹
۲-۴-۲- هدف۳۹
۳-۴-۲- روش کار۳۹
۴-۴-۲- معرفي تجارب بکارگيري انگاشت و شاخص هاي کيفيت زندگي در کشورهاي بيشتر توسعه يافته۴۰
۱-۴-۴-۲- مطالعه شاخص کيفيت زندگي در گرند تراورس آمريکا موسوم به Q199840
2-4-4-2- مطالعه شاخص کيفيت زندگي در آنتاريو کانادا۴۲
۵-۴-۲- معرفي تجارب بکارگيري انگاشت و شاخص هاي کيفيت زندگي در کشورهاي در حال توسعه۴۳
۱-۵-۴-۲- مطالعه شاخص کيفيت زندگي در شهر ليما در کشور پرو۴۳
۲-۵-۴-۲- مطالعه شاخص کيفيت زندگي در شهر آديس آبابا در کشور اتيوپي۴۴
۳-۵-۴-۲- مطالعه شاخص کيفيت زندگي در مناطق ۲۲ گانه شهر تهران در کشور ايران۴۶
۴-۵-۴-۲- کيفيت زندگي مردم شهر تهران بر اساس پرسشنامه WHOQOL-BREF46
6-4- 2- شواهد تجربي در سنجش کيفيت زندگي عيني و ذهني۴۷
۵-۲- معرفي روشها و فنون مرتبط با بکارگيري انگاشت کيفيت زندگي در برنامه ريزي شهري۴۸
۱-۵-۲- مقدمه۴۸
۲-۵-۲- هدف۴۸
۳-۵-۲- روش کار۴۸
۴-۵-۲- سنجش کيفيت زندگي۵۰
۱-۴-۵-۲- عرصه هاي زندگي۵۰
۲-۴-۵-۲- اصول اساسي سنجش کيفيت زندگي۵۲
۳-۴-۵-۲- رهنمودهايي براي سنجش کيفيت زندگي۵۲
۴-۴-۵-۲- سنجش عيني کيفيت زندگي با استفاده از تجزيه و تحليل داده هاي ثانويه۵۴
۵-۴-۵-۲- سنجش ذهني کيفيت زندگي با جمع آوري داده هاي اوليه و تجزيه و تحليل داده هاي مميزي۵۶
۶-۴-۵-۲- تحليل مقايسه اي بين رهيافت هاي ذهني و عيني کيفيت زندگي۵۷
۷-۴-۵-۲- تئوري هاي رابطه ميان شاخص هاي عيني و ذهني کيفيت زندگي۵۹
۸-۴-۵-۲- ترکيب کيفيت زندگي عيني و ذهني۶۰
۹-۴-۵-۲- حالت هاي کيفيت زندگي۶۰
۵-۵-۲- مدل هاي انگاشتي کيفيت زندگي۶۱
۶-۲- جمع بندي و معرفي چارچوب انگاشتي پژوهش۷۰
۱-۶-۲- هدف۷۰
۲-۶-۲- روش کار۷۰
۳-۶-۲- جمع بندي چارچوب هاي نظري انگاشت کيفيت زندگي۷۱
۴-۶-۲- جمع بندي تجارب جهاني بکارگيري انگاشت کيفيت زندگي۷۲
۵-۶-۲- جمع بندي چارچوب هاي فني انگاشت کيفيت زندگي۷۴
۶-۶-۲- معرفي چارچوب انگاشتي پژوهش۷۶
فصل سوم- معرفي فرايند انتخاب و شناخت موردپژوهي۷۸
۱-۳- مقدمه۷۹
۲-۳- هدف۷۹
۳-۳- روش کار۷۹
۴-۳- تشريح دلايل انتخاب شهر تهران به عنوان زمينه کار و منطقه ۱۰ شهر تهران به عنوان مورد پژوهي پايان نامه۸۱
۵-۳- شناخت و توصيف محدوده مورد پژوهي۸۱
۱-۵-۳- مقدمه۸۱
۲-۵-۳- بررسي و شناخت منطقه ۱۰ شهر تهران به ‌عنوان محيط سيستم مورد برنامه‌ريزي۸۳
۱-۲-۵-۳- مقدمه۸۳
۲-۲-۵-۳- سير تحولات شکل گيري منطقه ۱۰۸۳
۳-۲-۵-۳- موقعيت و تقسيمات اداري منطقه۸۴
۴-۲-۵-۳- ويژگي هاي سازمان فضايي منطقه ۱۰ شهر تهران۸۶
۳-۵-۳- بررسي و شناخت محلات دهگانه منطقه ۱۰ به ‌عنوان سيستم مورد برنامه‌ريزي۹۸
۶-۳- جمع بندي۱۱۰
فصل چهارم- بکارگيري انگاشت کيفيت زندگي در تحليل ويژگي هاي مورد پژوهي پايان نامه۱۱۲
۱-۴- مقدمه۱۱۳
۲-۴- هدف۱۱۳
۳-۴- روش کار۱۱۳
۴-۴- معرفي فرايند سنجش کيفيت زندگي در محلات دهگانه منطقه ۱۰ شهر تهران۱۱۵
۱-۴-۴- گام نخست- انتخاب عرصه هاي زندگي و شاخص هاي مربوط به آنها در منطقه ۱۰ شهر تهران۱۱۵
۲-۴-۴- گام دوم- سنجش کيفيت زندگي در محلات دهگانه منطقه ۱۰ شهر تهران از ديدگاه ساکنان۱۱۸
۱-۲-۴-۴- طراحي پرسشنامه به منظورجمع آوري داده هاي اوليه۱۱۸
۲-۲-۴-۴- تحليل روايي و پايايي پرسشنامه۱۱۹
۳-۲-۴-۴- معرفي جامعه آماري و تعيين حجم نمونه۱۲۰
۴-۲-۴-۴- تفکيک حجم نمونه بر حسب جمعيت محلات اداري مورد پژوهي، منطقه ۱۰ شهر تهران۱۲۱
۵-۲-۴-۴- نتايج تحليل کيفيت زندگي ذهني در سطح منطقه ۱۰ و محلات ۱۰ گانه آن۱۲۲
۱-۵-۲-۴-۴- تحليل ويژگي هاي خانوار در منطقه ۱۰ شهر تهران۱۲۲
۲-۵-۲-۴- ۴- تحليل کيفيت زندگي ذهني در عرصه هاي چهارگانه۱۲۴
۳-۵-۲-۴-۴- تعيين وضعيت کيفيت زندگي ذهني در محلات منطقه ۱۰ شهر تهران۱۴۳
۳-۴-۴- گام سوم- سنجش کيفيت زندگي عيني در محلات دهگانه منطقه ۱۰ شهر تهران۱۴۵
۱-۳-۴-۴- آماده سازي لايه ها۱۴۵
۲-۳-۴-۴- تعيين کيفيت زندگي عيني درارتباط با عرصه ها۱۶۷

۱-۲-۳-۴-۴- کيفيت زندگي عيني مربوط به عرصه دسترسي به خدمات و تسهيلات شهري۱۶۷
۲-۲-۳-۴-۴- کيفيت زندگي عيني مربوط به عرصه اجتماعي۱۷۴
۳-۲-۳-۴-۴- کيفيت زندگي عيني مربوط به عرصه مسکن۱۷۶
۴-۲-۳-۴-۴- کيفيت زندگي عيني مربوط به عرصه زيست محيطي۱۷۸
۳-۳-۴-۴- تعيين وضعيت کيفيت زندگي عيني در محلات منطقه ۱۰۱۸۱
۴-۴-۴-گام چهارم- تلفيق ابعاد عيني و ذهني و تعيين حالت هاي کيفيت زندگي۱۸۳
۵-۴- جمع بندي۱۸۷
فصل پنجم- طراحي برنامه ارتقا کيفيت زندگي نواحي برنامه ريزي منطقه ۱۰ شهر تهران۱۹۱
۱-۵- مقدمه۱۹۲
۲-۵- هدف۱۹۲
۳-۵- روش کار۱۹۲
۴-۵- توليد بيانيه اهداف برنامه ريزي براي ارتقا کيفيت زندگي نواحي برنامه ريزي منطقه ۱۰ شهر تهران۱۹۳
۱-۴-۵- مقدمه۱۹۳
۲-۴-۵- بازبيني اهداف برنامه هاي توسعه منطقه ۱۰ شهر تهران۱۹۴
۳-۴-۵- تدوين اهداف برنامه ريزي ارتقا کيفيت زندگي بر اساس مشکلات تعيين شده در بخش تحليل مورد پژوهي۱۹۵
۴-۴-۵- تدوين بيانيه نهايي اهداف برنامه ريزي ارتقا کيفيت زندگي نواحي برنامه ريزي منطقه ۱۰ شهر تهران۱۹۸
۵-۵- انتخاب و بکارگيري روش طراحي برنامه ارتقا کيفيت زندگي در نواحي برنامه ريزي منطقه ۱۰ شهر تهران۱۹۹
۱-۵-۵- بررسي فنون طراحي برنامه شهري۱۹۹
۱-۱-۵-۵- روش تحليل عرصه هاي تصميم گيري مرتبط۱۹۹
۲-۱-۵-۵- فن بهينه سازي تصميم۲۰۲
۳-۱-۵-۵- معرفي تدوين سناريو۲۰۲
۴-۱-۵-۵- فن تحليل سطوح بالقوه۲۰۳
۵-۱-۵-۵- فن نقشه‌هاي هم‌پوش۲۰۳
۲-۵-۵- انتخاب فن مناسب طراحي برنامه ارتقا کيفيت زندگي در نواحي برنامه ريزي منطقه ۱۰ شهر تهران۲۰۳
۳-۵-۵- بکارگيري فن تحليل عرصه هاي تصميم گيري در برنامه ريزي براي ارتقا کيفيت زندگي در محلات دچار محروميت و سازش پذيري منطقه ۱۰ شهر تهران۲۰۵
۱-۳-۵-۵-گام نخست: توليد عرصه هاي تصميم گيري مرتبط براي بکارگيري در فرايند برنامه ريزي ارتقاء کيفيت زندگي نواحي برنامه ريزي منطقه ۱۰ شهر تهران۲۰۵
۲-۳-۵-۵- گام دوم : توليد اختيارهاي مربوط به عرصه هاي تصميم گيري تعيين شده۲۰۷
۳-۳-۵-۵- گام سوم : توليد نمودار اختيارو تعيين سازگاري/ناسازگاري ميان اختيارها۲۰۸
۴-۳-۵-۵- گام چهارم : توليد سناريوهاي گزينه بر اساس موانع اختيارهاي تصميم گيري۲۱۱
۵-۳-۵-۵- گام پنجم: ارزيابي و انتخاب سناريوي برتر۲۱۴
۴-۵-۵- توليد راهبردهاي ارتقاي کيفيت زندگي بر اساس سناريوي برتر۲۱۵
فصل ششم- نتيجه گيري و ارائه پيشنهادها۲۱۸
۱-۶- مقدمه۲۱۹
۲-۶- نتيجه گيري۲۱۹
۱-۲-۶- پاسخ به پرسش هاي پژوهش۲۱۹
۲-۲-۶- پاسخ به فرضيات پژوهش۲۳۰
۳-۶-۱- دستاوردهاي نظري و عملي پژوهش۲۳۴
۴-۶- ارائه پيشنهادها۲۳۷
۵-۶- معرفي قيود و محدوديت هاي انجام اين پايان نامه۲۳۷
منابع و ماخذ۲۳۸
پيوست شماره يک: پرسشنامه ساکنين۲۴۳
پيوست شماره دو: آلفاي کرونباخ سوالات۲۴۶
چکيده انگليسي۲۴۷
فهرست جدول ها
جدول شماره ۱-۱- رويارويي اهداف و پرسش هاي پايان نامه۶
جدول شماره ۲-۱- گردآوري داده هاي ثانويه۹
جدول شماره ۳-۱- طيف ليکرت به کار رفته در پژوهش۱۱
جدول شماره ۴-۱- حالت هاي کيفيت زندگي۱۴
جدول شماره ۱-۲- نمونه هايي از تعاريف کيفيت زندگي۲۴
جدول شماره۲-۲- تحول تاريخي شکل گيري انگاشت کيفيت زندگي۳۱
جدول شماره۳-۲- مطالعات مربوط به کيفيت زندگي۳۱
جدول شماره ۴-۲- خلاصه اي از تعاريف ارائه شده از بهزيستي در منابع مختلف۳۳
جدول شماره ۵-۲- خلاصه مطالعات کيفيت زندگي شهري۴۷
جدول شماره ۶-۲- عرصه هاي کيفيت زندگي۵۱
جدول شماره ۷-۲- قوت ها و ضعف هاي دو رهيافت کيفيت زندگي۵۹
جدول شماره ۸-۲- حالت هاي کيفيت زندگي۶۱
جدول شماره ۹-۲- خلاصه شاخص ها: نمونه هايي از سراسر جهان۷۳
جدول شماره ۱۰-۲- خلاصه مطالعات بکارگيري انگاشت کيفيت زندگي۷۴
جدول شماره۱-۳:خطر پذيري زلزله در مناطق ۲۲ گانه تهران با توجه به مدلهاي مختلف زلزله۸۶
جدول شماره ۲-۳ – جدول مقايسه جمعيت و ميزان رشد جمعيت شهر تهران و منطقه ۱۰ در سال‌هاي ۷۵-۱۳۸۵۸۷
جدول شماره ۳-۳- جدول مقايسه اندازه متوسط خانوار در شهر تهران و منطقه ۱۰ شهر تهران در سال‌هاي ۷۵-۱۳۸۵۸۸
جدول شماره ۴-۳ – جمعيت برحسب سن و جنس‌در شهر تهران و منطقة ۱۰ شهر تهران در سال ۱۳۸۵۸۸
جدول شماره ۵-۳- تعداد و سهم جمعيت در مناطق ۲۲ گانه تهران و محلات منطقه ۱۰ شهر تهران در سال‌ ۱۳۸۵۸۹
جدول شماره ۶-۳- تراکم ناخالص جمعيتي مناطق ۲۲ گانه شهر تهران بر اساس جمعيت سال ۱۳۸۵۹۰
جدول شماره ۷-۳- جدول مقايسه ميزان سواد در منطقه ۱۰ شهر تهران۹۰
جدول شماره ۸-۳- جمعيت ۱۰ ساله و بيشتر منطقة ۱۰شهر تهران بر حسب جنس،‌ وضع فعاليت و بخشهاي عمده فعاليت – ۱۳۸۵۹۱
جدول شماره۹-۳- مساحت معابر اصلي منطقه ۱۰۹۲
جدول شماره ۱۰-۳ – درصد و مساحت کاربري هاي شهر تهران و منطقه ۱۰۹۵
جدول شماره ۱۱-۳- توزيع نسبي خانوارهاي معمولي شهر تهران و منطقه ۱۰ شهر تهران بر اساس نحوه تصرف محل سکونت،۱۳۸۵۹۷
جدول شماره۱۲-۳-تعداد اتاق در اختيار خانوارهاي ساکن در شهر تهران و منطقه ۱۰ شهر تهران،۱۳۸۵۹۷
جدول شماره ۱۳-۳- واحدهاي مسکوني معمولي برحسب مساحت زيربنا در شهر تهران و منطقه ۱۰ شهر تهران،۱۳۸۵۹۸
جدول شماره ۱۴-۳- ويژگي هاي مناطق شهر تهران۱۱۰
جدول شماره ۱۵-۳- ويژگي هاي محلات ۱۰ گانه منطقه ۱۰۱۱۱
جدول شماره ۱-۴- فهرست عرصه ها، متغيرها و شاخص هاي مربوط به متغيرهاي کيفيت زندگي در منطقه ۱۰ شهر تهران۱۱۷
جدول شماره ۲-۴- تفکيک حجم نمونه بر حسب جمعيت محلات اداري منطقه ۱۰ و توزيع آن۱۲۱
جدول شماره ۳-۴- ويژگي هاي فردي در منطقه ۱۰ شهر تهران۱۲۳
جدول شماره ۴-۴- ويژگي هاي خانوار در منطقه ۱۰ شهر تهران۱۲۳
جدول شماره ۵-۴- ميزان رضايت پاسخ دهندگان نسبت به شاخص هاي متغير حمل و نقل و ارتباطات۱۲۵
جدول شماره ۶-۴- ميزان رضايت پاسخ دهندگان نسبت به شاخص هاي متغير خدمات آموزشي۱۲۶
جدول شماره ۷-۴- ميزان رضايت پاسخ دهندگان نسبت به شاخص هاي متغير خدمات فرهنگي۱۲۸
جدول شماره ۸-۴- ميزان رضايت پاسخ دهندگان نسبت به شاخص هاي متغير خدمات بهداشتي و درماني۱۲۹
جدول شماره ۹-۴- ميزان رضايت پاسخ دهندگان نسبت به شاخص هاي متغير خدمات اورژانسي۱۳۰
جدول شماره ۱۰-۴- ميزان رضايت پاسخ دهندگان نسبت به شاخص هاي متغير خدمات تفريحي و ورزشي۱۳۱
جدول شماره۱۱ -۴- ميزان رضايت پاسخ دهندگان نسبت به شاخص هاي متغير خدمات تجاري۱۳۲
جدول شماره۱۲-۴- ميزان رضايت پاسخ دهندگان نسبت به عرصه دسترسي به خدمات و تسهيلات شهري۱۳۴
جدول شماره ۱۳-۴- ميزان رضايت پاسخ دهندگان نسبت به شاخص متغير نرخ سواد۱۳۵
جدول شماره۱۴-۴- ميزان رضايت پاسخ دهندگان نسبت به شاخص متغير نرخ اشتغال۱۳۶
جدول شماره۱۵-۴- ميزان رضايت پاسخ دهندگان نسبت به شاخص متغير فضاي قابل سکونت۱۳۶
جدول شماره۱۶-۴- ميزان رضايت پاسخ دهندگان نسبت به عرصه اجتماعي در سطح منطقه ۱۰ و محلات دهگانه آن۱۳۷
جدول شماره۱۷-۴- ميزان رضايت پاسخ دهندگان نسبت به شاخص متغير مساحت مسکن۱۳۸
جدول شماره۱۸-۴- ميزان رضايت پاسخ دهندگان نسبت به شاخص متغير کيفيت واحد مسکوني۱۳۹
جدول شماره ۱۹-۴- ميزان رضايت پاسخ دهندگان نسبت به عرصه مسکن در سطح منطقه ۱۰ و محلات دهگانه آن۱۴۰
جدول شماره۲۰-۴- ميزان رضايت پاسخ دهندگان نسبت به شاخص متغير آلاينده هاي هوا۱۴۱
جدول شماره۲۱-۴- ميزان رضايت پاسخ دهندگان نسبت به شاخص هاي متغير فاصله از خيابان۱۴۲
جدول شماره۲۲-۴- ميزان رضايت پاسخ دهندگان نسبت به عرصه زيست محيطي در سطح منطقه ۱۰ و محلات دهگانه آن۱۴۳
جدول شماره۲۳-۴- ميزان رضايت پاسخ دهندگان نسبت به کيفيت زندگي در سطح منطقه ۱۰ و محلات دهگانه آن۱۴۴
جدول شماره ۲۴- ۴- مقايسه ۹ کميتي ساعتي براي مقايسه دودويي معيارها۱۷۱
جدول شماره ۲۵-۴: معيارها و امتيازدهي بين معياري و ضريب اهميت هر معيار در ارزيابي کيفيت عرصه دسترسي به خدمات و تسهيلات شهري۱۷۲
جدول شماره ۲۶-۴- ميزان رضايت پاسخ دهندگان نسبت به کيفيت زندگي در سطح منطقه ۱۰ و محلات دهگانه آن۱۸۸
جدول شماره ۲۷-۴- ماتريس تشخيص حالت هاي کيفيت زندگي۱۹۰
جدول شماره ۱-۵- بازبيني اهداف برنامه هاي فرادست۱۹۴
جدول شماره ۲-۵- تدوين اهداف بر مبناي مشکلات مطرح شده در بخش تحليل مورد پژوهي۱۹۶
جدول شماره ۳-۵- بيانيه نهايي اهداف۱۹۹
جدول شماره ۴-۵- مقايسه روش هاي طراحي برنامه شهري و انتخاب روش مناسب بکارگيري۲۰۵
جدول شماره ۵-۵- توليد نهايي و توجيه عرصه هاي تصميم گيري منتج از بيانيه نهايي اهداف برنامه ريزي۲۰۷
جدول شماره ۶-۵- تعيين اختيارها در عرصه هاي تصميم گيري، در چارچوب اهداف و راهبردها۲۰۸
جدول شماره ۷-۵ – جدول معرفي عرصه ها و اختيارها۲۰۹
جدول شماره ۸-۵- تشريح ناسازگاري بين اختيار ها۲۱۱
جدول شماره ۹-۵- معرفي سناريوهاي گزينه۲۱۴
جدول شماره ۱۰-۵- امتياز سناريوهاي گزينه از نظر تطابق با اهداف برنامه‌ريزي۲۱۵
جدول شماره ۱۱-۵- بيانيه راهبردي ارتقاء کيفيت زندگي نواحي برنامه ريزي (محلات داراي حالت هاي محروميت و سازش پذيري) منطقه ۱۰ شهر تهران۲۱۷
جدول شماره ۱-۶- نمونه هايي از تعاريف کيفيت زندگي۲۲۱
جدول شماره ۲-۶- خلاصه شاخص ها: نمونه هايي از سراسر جهان۲۲۲
جدول شماره ۳-۶- فهرست عرصه ها، متغيرها و شاخص هاي مربوط به متغيرهاي کيفيت زندگي در منطقه ۱۰ شهر تهران۲۲۵
جدول شماره ۴-۶- وضعيت کيفيت زندگي ذهني در منطقه ۱۰ شهر تهران و محلات دهگانه آن۲۲۶
جدول شماره ۵-۶- ماتريس تشخيص حالت هاي کيفيت زندگي۲۲۹
فهرست نمودارها
نمودار شماره ۱-۱- چارچوب روش شناختي تحليل داده ها۱۰
نمودار شماره ۲-۱- ساختار پايان نامه۱۷
نمودار شماره ۱-۲-روش کار فصل ۲۲۰
نمودار شماره ۲-۲-چارچوب انگاشتي پژوهش۷۷
نمودار شماره ۱-۳- روش کار فصل ۳۸۰
نمودار شماره ۲-۳- سيستم‌هاي تشكيل دهنده ساختار فضايي شهري۸۲
نمودار شماره ۱-۱- روش کار فصل ۴۱۱۴
نمودار ۲-۴- ساخت سلسه مراتب براي انجام فرايند AHP171
فهرست شکل ها
شکل شماره ۱-۲- مدل نمايش ارتباط بين رضايتمندي در عرصه ها و رضايتمندي از زندگي۶۳
شکل شماره ۲-۲- مدل نشان دهنده روابط بين رضايت عرصه مسکوني و کيفيت زندگي۶۴
شکل شماره ۳-۲- مدل نمايش دهنده ارتباط بين شرايط عيني، پاسخ هاي ذهني و رضايت از همسايگي۶۵
شکل شماره ۴-۲- مدل متصل کننده فعاليت ها ومنابع تفريحي به بهزيستي فردي (کيفيت زندگي) و کيفيت اجتماع۶۵
شکل شماره ۵-۲- کيفيت زندگي که بر، ارتباطات بين نيازهاي انساني، ادراکات ذهني از تامين نياز و فرصت هاي ارائه شده دلالت مي کند.۶۷
شکل شماره ۶-۲- چارچوب مفهومي (تسفازقي،۲۰۰۹)۶۸
شکل شماره ۱-۳- نقشه تحليلي وضعيت دسترسي به وسائط حمل و نقل عمومي منطقه ۱۰ شهر تهران۹۴
شکل شماره ۲-۳- نقشه کاربري اراضي منطقه ۱۰۹۶
شکل شماره ۳-۳- نقشه نواحي و محلات منطقه ۱۰ شهر تهران ۹۹
شکل شماره ۱-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص فاصله تا ايستگاه اتوبوس۱۴۶
شکل شماره ۲-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص فاصله تا ايستگاه اتوبوس تندرو۱۴۷
شکل شماره ۳-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص فاصله تا ايستگاه تاکسي۱۴۷
شکل شماره ۴-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص فاصله تا مترو۱۴۸
شکل شماره ۵-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص فاصله تا خيابانهاي اصلي ۱۴۹
شکل شماره ۶-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص دسترسي به فضاي پارکينگ ۱۵۰
شکل شماره ۷-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص فاصله تا دبستان۱۵۰
شکل شماره ۸-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص فاصله تا راهنمايي۱۵۱
شکل شماره ۹-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص فاصله تا دبيرستان۱۵۲
شکل شماره ۱۰-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص فاصله تا هنرستان۱۵۲
شکل شماره ۱۱-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص فاصله تا مساجد و مراکز مذهبي۱۵۳
شکل شماره ۱۲-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص فاصله تا مراکز فرهنگي ۱۵۴
شکل شماره ۱۳-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص فاصله تا بيمارستان۱۵۴
شکل شماره ۱۴-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص فاصله تا مراکز بهداشتي- درماني۱۵۵
شکل شماره ۱۵-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص فاصله تا ايستگاههاي آتشنشاني۱۵۶
شکل شماره ۱۶-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص فاصله تا ايستگاههاي پليس۱۵۶
شکل شماره ۱۷-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص فاصله تا تسهيلات ورزشي ۱۵۷
شکل شماره ۱۸-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص فاصله تا پارک و فضاي سبز۱۵۸
شکل شماره ۱۹-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص فاصله تا مراکز تفريحي۱۵۸
شکل شماره ۲۰-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص فاصله تا مراکز تجاري۱۵۹
شکل شماره ۲۱-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص فاصله تا راسته هاي فعاليتي۱۶۰
شکل شماره ۲۲-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص نرخ مشارکت اقتصادي ۱۶۱
شکل شماره ۲۳-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص نرخ سواد۱۶۲
شکل شماره ۲۴-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص نرخ سواد۱۶۳
شکل شماره ۲۵-۴- لايه رستري ايجاد شده از شاخص مساحت مسکن۱۶۴
شکل شماره ۲۶-۴- لايه رستري ايجاد شده از شاخص عمر ساختمان۱۶۴
شکل شماره ۲۷-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص فاصله از گره هاي ترافيکي۱۶۵
شکل شماره ۲۸-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص فاصله از پايانه هاي حمل و نقل عمومي۱۶۶
شکل شماره ۲۹-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص فاصله از خيابان۱۶۶
شکل شماره ۳۰-۴- لايه هاي رستري ايجاد شده از شاخص فاصله از پمپ بنزين و منابع سوخت۱۶۸
شکل شماره ۳۱-۴- لايه هاي مربوط به متغيرهاي هفت گانه عرصه دسترسي به خدمات و تسهيلات شهري۱۶۸
شکل شماره ۳۲-۴- تعيين وضعيت کيفيت دسترسي به خدمات و تسهيلات شهري۱۷۳
شکل شماره ۳۳-۴- لايه متغيرهاي مربوط به عرصه اجتماعي۱۷۴
شکل شماره ۳۴-۴- تعيين وضعيت کيفيت عرصه اجتماعي۱۷۵
شکل شماره ۳۵-۴- لايه متغيرهاي مربوط به عرصه مسکن۱۷۶
شکل شماره ۳۶-۴- وضعيت کيفيت عرصه مسکن۱۷۷
شکل شماره ۳۷-۴- لايه متغيرهاي مربوط به عرصه زيست محيطي۱۷۹
شکل شماره ۳۸-۴- وضعيت کيفيت عرصه زيست محيطي۱۸۰
شکل شماره ۳۹-۴- وضعيت کيفيت زندگي عيني در محلات منطقه ۱۰۱۸۲
شکل شماره ۱-۵- سطوح سه گانه تجريد در روش تحليل عرصه هاي تصميم گيري مرتبط۲۰۱
شکل شماره ۲-۵ – نمودار اختيار در روش تحليل عرصه هاي تصميم گيري مرتبط۲۰۲
شکل شماره۳-۵- نمودار درخت تصميم در روش تحليل عرصه هاي تصميم گيري مرتبط۲۰۲
شکل شماره ۴-۵- گام هاي فن تحليل عرصه هاي تصميم گيري مرتبط۲۰۶
شکل شماره ۵-۵- نمودار دايره‌اي عرصه‌هاي تصميم‌گيري و ميله‌هاي مانع در نواحي برنامه ريزي منطقه ۱۰ شهر تهران۲۱۰
شکل شماره ۶-۵- درخت توليد سناريوهاي گزينه۲۱۳
شکل شماره ۱-۶- وضعيت کيفيت زندگي ذهني در عرصه ها و کيفيت ذهني کل در منطقه ۱۰ شهر تهران و محلات دهگانه آن۲۲۷
شکل شماره ۲-۶- وضعيت کيفيت زندگي عيني در عرصه ها و کيفيت ذهني کل در محلات دهگانه منطقه ۱۰ شهر تهران۲۲۸
شکل شماره ۳-۶- حالت هاي مختلف کيفيت زندگي در محلات دهگانه منطقه ۱۰ شهر تهران۲۲۹
شکل شماره۴-۶- کيفيت زندگي مناطق ۲۲ گانه شهر تهران، ۱۳۸۵۲۳۲
شکل شماره ۵-۶- گوناگوني کيفيت عيني در هريک از محلات با کيفيت عيني منطقه ۱۰ شهر تهران۲۳۲
شکل شماره ۶-۶- گوناگوني کيفيت زندگي ذهني در هريک از محلات با کيفيت ذهني منطقه ۱۰ شهر تهران۲۳۳
فهرست نقشه ها
نقشه شماره ۱-۳- موقعيت منطقه در شهر تهران و معرفي محلات دهگانه آن منطقه ۱۰۸۵
نقشه شماره ۱-۴- وضعيت کيفيت ذهني زندگي در محلات منطقه ۱۰ شهر تهران۱۸۴
نقشه شماره ۲-۴- وضعيت کيفيت عيني زندگي در محلات منطقه ۱۰ شهر تهران۱۸۵
نقشه شماره ۳-۴- حالت هاي کيفيت زندگي در محلات منطقه ۱۰ شهر تهران۱۸۶
فصل اول- کليات پژوهش
۱-۱- مقدمه
اين فصل در هشت بخش ارائه مي گردد. در بخش نخست موضوع پژوهش تبيين و تشريح شده است. در بخش دوم مشکلات پژوهش عنوان شده اند. اهداف اصلي و اهداف فرعي پژوهش در بخش سوم معرفي شدند. در بخش چهارم اين فصل پرسش هاي پژوهش عنوان شدند و در بخش پنجم فرضيات پژوهش مطرح گشتند. اصطلاحات کليدي مربوط به اين پايان نامه در بخش ششم تعريف شدند، در بخش هفتم روش شناسي پژوهش توضيح داده شد و سرانجام در بخش آخر، ساختار پژوهش ارائه گرديد .
۲-۱- طرح موضوع
در آغاز قرن ۲۱ اهميت شاخص هاي اجتماعي و مسائل مرتبط با کيفيت زندگي و رضايتمندي در دانش اجتماعي، در بسياري از کشورهاي جهان به اثبات رسيده بود. حجم گسترده اي از کتابهاي به چاپ رسيده، معاني ارائه شده، مجلات انتشار يافته، ايجاد سازمانهاي رسمي بين المللي، برگزاري کنفرانس ها و همايش هاي بين المللي، نشانه هايي از گسترش مفاهيمي از اين دست مي باشد.
در اين چارچوب، مفاهيمي نظير کيفيت و رضايتمندي ريشه هاي خود را از تحقيقات مختلف در زمينه هاي سلامت، امنيت، رفاه، رضايتمندي سکونتي و محيط کالبدي شهري اتخاذ مي کنند. کيفيت زندگي، انگاشتي جامع، گسترده و پيچيده است که شرايط مادي و معنوي زندگي انسانها را در بر مي گيرد و علاوه بر استانداردهاي مادي زندگي به ابعاد اجتماعي، محيطي، کالبدي، فرهنگي و روان شناختي زندگي نيز توجه دارد و در دو سطح فردي و جمعي مورد سنجش قرار مي گيرد. کيفيت زندگي دو بعد دارد که به عنوان ابعاد عيني و ذهني شناخته مي شوند. کيفيت زندگي عيني، چگونگي شرايط عيني(بيروني) زندگي مردم را منعکس مي کند و با استفاده از شاخص هاي عيني که مرتبط با واقعيات قابل مشاهده زندگي و برآمده از داده هاي ثانويه مي باشند، سنجش مي شود. کيفيت زندگي ذهني، ادراکات ذهني(دروني) مردم را از شرايط عيني و از وضعيت زندگي خود منعکس مي سازد و با استفاده از سنجه هاي ذهني سنجش مي شود. اين انگاشت، به روش هاي متفاوت توسط اجتماعات پژوهشي مختلفي به کار گرفته شده است. با اين وجود، هيچ تعريف پذيرفته شده جهاني از آن وجود ندارد و در نتيجه در ميان انتظام هاي مختلف بر اساس هدفي که مي خواهند بدست بياورند و روش شناسي که به کار مي برند، به روش هاي متفاوتي مفهوم سازي شده است. اين تفاوت ها امکان داشتن تعريف پذيرفته شده جهاني و رويکرد روش شناسي براي ارزيابي و سنجش کيفيت زندگي را محدود مي سازد. اما رويکردهاي روش شناختي و انگاشتي موجود، مي تواند راهنمايي براي انتخاب يک يا ترکيبي از روش هاي موجود براي تحليل کيفيت زندگي براي محدوده اي خاص باشد.
در اين مطالعه ما از تلاش هاي قبلي انجام شده در زمينه تعريف کيفيت زندگي استفاده نموده و با ارائه آنها اين تعريف از کيفيت زندگي را مبناي مطالعه قرار مي دهيم: ” کيفيت زندگي انگاشتي چندوجهي، نسبي، متاثر از زمان، مکان و ارزش هاي فردي و اجتماعي است. اين انگاشت از يک سو به عوامل بيروني و عيني زندگي وابسته مي باشد و از سوي ديگر به برداشتهاي فردي افراد از جايگاهشان در زندگي در بستر فرهنگ و سيستم هاي ارزشي اي که در آنها رشد مي کنند، وابسته مي باشد.”
بر اساس سنجش همزمان کيفيت زندگي عيني و ذهني و تلفيق آنها با يکديگر، سطح کيفيت زندگي شامل چهار حالت مي گردد که به عنوان بهزيستي، ناهنجاري، سازش پذيري و محروميت شناخته مي شوند. اين حالت ها، درونداد مهمي براي سياست گذاران و برنامه ريزان شهري مي باشند تا مشکلات نواحي، دلايل نارضايتي و اولويت هاي شهروندان در زندگي را تشخيص دهند. بهزيستي زماني است که احساس ذهني افراد و شرايط عيني زندگي خوب است (زپف، ۱۹۸۴). اگر هم شرايط ذهني و هم شرايط عيني بد باشد، حالت محروميت وجود دارد. از سوي ديگر، اگر شرايط ذهني خوب و شرايط عيني زندگي بد باشد، حالت سازش پذيري وجود دارد و علاوه بر اين اگر شرايط ذهني بد و شرايط عيني زندگي خوب تشخيص داده شود، حالت ناهنجاري اتفاق مي افتد.
همچنين در بين انتظام هاي فکري مختلف درگير با مطالعات کيفيت زندگي، اين توافق وجود دارد که کيفيت زندگي به توصيف و ارزيابي شرايط زندگي مردم در يک مکان معين مربوط مي باشد. با وجود اينکه پژوهش هاي بسياري براي مطالعه کيفيت زندگي انجام شده است، اين پژوهش ها از نظر عرصه هاي زندگي که مورد مطالعه قرار مي دهند متنوع مي باشند. علاوه بر اين، مقياس به کار گرفته شده در مطالعات مختلف، متنوع مي باشد، بعضي مطالعات در سطح ملي مي باشند، برخي در سطح منطقه اي ، اما مطالعات بسيار کمي در مقياس هاي کوچکتر شبيه همسايگي يا سطح خرد شهري انجام شده است. بنابراين بيشتر مطالعات کيفيت زندگي در سطح منطقه و کشور مي باشند. اما اين نوع ارزيابي هاي با مقياس بالا مي تواند تغييرات فضايي بزرگ در کيفيت زندگي که ممکن است در مقياس هاي کوچک مانند بخش يا مراکز شهر غالب باشد را پنهان نمايد. در چنين شرايطي از تغييرات محلي در مطالعات با مقياس بزرگ اغلب چشم پوشي مي گردد. در نتيجه، آن دسته از مطالعات کيفيت زندگي که تلاش دارند تغييرات کيفيت زندگي را در مقياس هاي کوچکتر بررسي کنند، واجب مي باشد.
به همين خاطر اين پايان نامه بر آن است تا کيفيت زندگي را در سطح محلات منطقه ۱۰ شهر تهران با در نظر گرفتن هر دو کيفيت زندگي عيني و ذهني و تلفيق آنها با يکديگر مورد سنجش قرار دهد، تا حالت هاي کيفيت زندگي در اين محلات تشخيص داده شود و بر اساس حالت هاي تشخيص داده شده اولويت هاي برنامه ريزي ارتقاي کيفيت زندگي براي محلات مختلف منطقه ۱۰ تعيين گردد. اين مطالعه توجه خاصي به نواحي دچار محروميت خواهد داشت و برنامه هاي راهبردي در راستاي بهبود وضعيت اين نواحي تدوين خواهد نمود.
۳-۱- ضرورت پژوهش
ساخت يک چارچوب مفهومي از کيفيت زندگي جهت ارتقاء زمينه هايي نظير رشد و توسعه شهري و رفاه فردي لازم و ضروري است. چنين چارچوبي جهت گسترش دانش تئوريک موثر بوده و همچنين گسترش و رشد ابزارهايي جهت ارتقاء جنبه هايي از کيفيت زندگي را فراهم مي آورد. مطالعات کيفيت زندگي از سوي افراد بسياري به عنوان درونداد مهمي براي سياست گذاران و برنامه ريزان شهري در راستاي تشخيص عوامل کليدي تاثير گذار بر کيفيت زندگي افراد نگريسته مي شوند. با وجود سودمندي اين مطالعات، در ايران، سنجش کيفيت زندگي به شکلي جامع و هدفمند در مقياس هاي کوچکتر از شهر انجام نشده است. علاوه براين کيفيت زندگي شهري معمولاً يا بر اساس شاخص هاي عيني و با استفاده از داده هاي ثانويه و يا با استفاده از شاخص هاي ذهني از ديدگاه ساکنان و ارزيابي ميزان رضايت آنها از زندگي شهري سنجش مي شود. به ندرت شاخص هاي عيني و ذهني کيفيت زندگي در ارتباط با يکديگر به کار گرفته مي شوند. اين در حاليست که سنجش همزمان آنها و تلفيق کيفيت زندگي عيني و ذهني با يکديگر، حالت هايي از کيفيت زندگي را روشن مي سازد که درونداد مهمي براي سياست گذاران و برنامه ريزان شهري مي باشند که توسط آنها مشکلات نواحي، دليل نارضايتي و اولويت هاي شهروندان در زندگي را تشخيص دهند. منطقه ۱۰ شهر تهران، منطقه اي با ده محله و با فعاليت غالب مسکوني مي باشد که در طول زمان با مشکلات اجتماعي و کالبدي بسياري مواجه بوده است. لذا، برنامه ريزي براي ارتقاي کيفيت زندگي در محلات آن مستلزم سنجش کيفيت زندگي با استفاده از شاخص هاي عيني و ذهني به طور همزمان مي باشد تا محلات داراي اولويت، به منظور ارائه راهبردهاي ارتقاي کيفيت زندگي تعيين گشته و برنامه ريزي ارتقاي کيفيت زندگي براي محلات موردنظر صورت گيرد.
۴-۱- اهدف پژوهش
۱-۴-۱- هدف اصلي
هدف اصلي اين پژوهش سنجش کيفيت زندگي ساکنين شهري در محلات منطقه ۱۰ شهر تهران، در سطح خرد شهري، با در نظر گرفتن هر دو کيفيت زندگي عيني و ذهني و نيز ارائه راهبردهايي به منظور ارتقاي کيفيت زندگي در نواحي برنامه ريزي آن مي باشد.
در همين راستا، اهداف خردتري را که اين بررسي به دنبال دستيابي به آنهاست مي توان به صورت زير برشمرد:
۲-۴-۱- اهداف فرعي
الف) اهداف کلي
۱٫ کوشش در جهت شناخت مفاهيم مرتبط با انگاشت کيفيت زندگي و عوامل تاثير گذار بر آن.
۲٫ شناخت نقش و جايگاه مفهوم کيفيت زندگي در برنامه ريزي شهري.
ب) اهداف موردي
۱٫ کوشش در جهت معرفي عوامل تاثيرگذار بر کيفيت زندگي شهري افراد ساکن در منطقه ۱۰ شهر تهران.
۲٫ سنجش کيفيت زندگي عيني و ذهني در محلات منطقه ۱۰ شهر تهران.
۳٫ تشخيص حالت هاي کيفيت زندگي در سطح محلات منطقه ۱۰ شهر تهران.
۴٫ تجويز يک برنامه در سطح نواحي خرد شهري شامل راهبردها و سياست هاي برنامه ريزي، به منظور ارتقاء کيفيت زندگي در محلات منطقه ۱۰ شهر تهران.
۵-۱- پرسش هاي پژوهش
براي هر يک از اهداف سوالات زير تعيين شده است. در واقع اين رويارويي اهداف با پرسش هاي پايان نامه نشان مي دهد که با پاسخگويي به پرسش هاي پايان نامه، به اهداف پايان نامه نيز پاسخ داده مي شود.
الف) پرسش هاي کلي
۱٫ کيفيت زندگي شهري چيست و معيارها و شاخص هاي تعريف کننده آن کدامند؟
۲٫ در برنامه ريزي شهري چه الگوها و مدل هايي براي سنجش کيفيت زندگي شهري وجود دارد؟
ب) پرسش هاي موردي
۱٫ عرصه ها و شاخص هاي تاثيرگذار بر کيفيت زندگي در منطقه ۱۰ شهر تهران کدامند؟
۲٫ ميزان کيفيت زندگي ذهني در سطح محلات منطقه ۱۰ شهر تهران چه اندازه است؟
۳٫ ميزان کيفيت زندگي عيني در سطح محلات منطقه ۱۰ شهر تهران چگونه است؟
۴٫ چهار حالتي که نتيجه ترکيب کيفيت زندگي عيني و ذهني است در سطح محلات منطقه ۱۰ شهر تهران چيست؟
۵٫ مزيت هاي تشخيص حالت هاي کيفيت زندگي چيست؟
۶٫ چگونه مي توان با بکارگيري انگاشت کيفيت زندگي در فرايند برنامه ريزي شهري، کيفيت زندگي را در محلات داراي حالت هاي سازش پذيري و محروميت ارتقاء بخشيد؟
اهداف فرعي و پرسش هاي پژوهش در جدول زير نشان داده شده اند.
جدول شماره ۱-۱- رويارويي اهداف و پرسش هاي پايان نامه
اهداف فرعيپرسش هاي پژوهش
کلي
* کوشش در جهت شناخت مفاهيم مرتبط با انگاشت کيفيت زندگي و عوامل تاثير گذار بر آن. * کيفيت زندگي شهري چيست و معيارها و شاخص هاي تعريف کننده آن کدامند؟* * شناخت نقش و جايگاه مفهوم کيفيت زندگي در برنامه ريزي شهري.* در برنامه ريزي شهري چه الگوها و مدل هايي براي سنجش کيفيت زندگي شهري وجود دارد؟
موردي
تحليلي* کوشش در جهت معرفي عوامل تاثيرگذار بر کيفيت زندگي شهري افراد ساکن در منطقه ۱۰ شهر تهران.* عرصه ها و شاخص هاي تاثيرگذار بر کيفيت زندگي در منطقه ۱۰ شهر تهران کدامند؟
* سنجش کيفيت زندگي عيني و ذهني در سطح محلات منطقه ۱۰ شهر تهران.
* ميزان کيفيت زندگي ذهني در سطح محلات منطقه ۱۰ شهر تهران چه اندازه است؟
* ميزان کيفيت زندگي عيني در سطح خرد شهري چه اندازه است؟
* تشخيص حالت هاي کيفيت زندگي در سطح محلات منطقه ۱۰ شهر تهران.
* چهار حالتي که نتيجه ترکيب کيفيت زندگي عيني و ذهني است، در سطح محلات منطقه ۱۰ شهر تهران چيست؟
* مزيت هاي تشخيص حالت هاي کيفيت زندگي چيست؟
*
تجويزي* تجويز يک برنامه در سطح نواحي خرد شهري شامل راهبردها و سياست هاي برنامه ريزي، به منظور ارتقاء کيفيت زندگي در محلات منطقه ۱۰ شهر تهران.* چگونه مي توان با بکارگيري انگاشت کيفيت زندگي در فرايند برنامه ريزي شهري، کيفيت زندگي را در محلات داراي حالت هاي سازش پذيري و محروميت ارتقاء بخشيد؟ماخذ: نگارنده، ،۱۳۹۲٫
۶-۱- فرضيه هاي پژوهش

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

فرضيات اين پژوهش به قرار زير مي باشد:
فرضيه ۱
* مقياس بزرگ مطالعات کيفيت زندگي، گوناگوني فضايي در مقياس هاي محلي را پنهان مي کند.

دسته بندی : 22

پاسخ دهید